دود اگر بالا نشيند كسر شان شعله نيست جاي چشم، ابرو نگيرد گرچه ا

سخن از عشق

torabi58 — Thu, 18 Aug 2011 08:30:00 GMT

هر چه بيشتر از عشق سخن گوئيم
در آگاهيمان جائي ژرف تر ميابد
اگر در انديشيدن از واژه هاي زيبا مدد جوئيم
و واژه هاي مهرآميز برزبان آوريم
تجربه آن عشق به وصف در نميايد :
عشق يگانه آفريدگار عالم هستي را به عالم خويش فرا مي خوانيم
اينک به عشق توکل ميکنيم ، چرا که تنها از عشق زنده ايم .

**************************************
با من از عشق سخن بگو ..... که عشق براي رشد و پيرايش توست
مينديش که مي تواني عشق را هدايت کني
زيرا اگر عشق ارزشمندت بيابد، هدايتت خواهد کرد.
بدان که بزرگي و بزرگي تو از خداست
**************************************

از عشق، عاشقانه بايد گفت
از عشق، عاشقانه بايد سرود
چقدر دوستت دارم
ميدانم
پس چگونه است
در گرمي هر نگاه
در پشت عبور هر نفر
در سر هر پيچ
در نسيم، در گل و در برگ
در ميان، در تنهايي
در داستانهاي شيرين عارفانه
در عبور ابري سفيد
در چهچهه پرنده
در سوال رهگذر
در شعرها ، پرواز پروانه ها، روشنايي شمع ها
زيباترين ترانه ها، خطها، کتابها از تو مي گويند
چشم براه تو هستند
آه که چقدر دوستت دارم
با چه نامي صدايت کنم
تو که در هر نام و رنگ و نگاه و گل وسبزه ونغمه اي
عميقا در دلي
در کجا جستجويت کنم
تنها تو هستي که مي داني
چقدر دوستت دارم.
هميشه با مني

در سايه رحمت و عشق و روشنايي آفريدگار مهربان من آنچه را تجربه مي

torabi58 — Thu, 18 Aug 2011 08:22:00 GMT

عالم هستي را سراپا شور و زندگي و حيات و جنب و جوش فرا گرفته است. ما اين قابليت را داريم که با باورهاي مثبت دروني، زمينه جذب اين شور و اين انرژي لطيف را فراهم نماييم. وظيفه هر يک از ما است که مسيري را انتخاب نماييم تا خداي مهربان را در وجود خود مشاهده و بازتاب طبيعت دروني خود را شکوفا نماييم. چقدر لذت بخش است در کنار کساني زندگي نماييم که به تجلي آفريدگار از طريق کشف خويشتن خويش مي پردازند
محدوديتهاي موجود در زندگي صرفا بيش از يک موضوع قراردادي نيست که آنهم ساخته و پرداخته خود ما انسانها ميباشد. اگر ما واقعا خواهان فراتر رفتن هستيم، ميتوانيم آرزوهايمان را به مرحله اجرا درآوريم . مسير رشد، مسير بيداري است و حضور وآرامش؛ چنانچه نيروي اجرائيمان را در جهت و همسو با روند رشدمان بکار گيريم، دستاورد آن سهولت در وقوع و همزماني رويدادها و روشني دل خواهد بود.

جملاتي زيبا از دکتر شريعتي

torabi58 — Sat, 13 Aug 2011 20:30:00 GMT

مي خواستم زندگي کنم ، راهم را بستند
ستايش کردم ، گفتند خرافات است
عاشق شدم ، گفتند دروغ است
گريستم ، گفتند بهانه است
خنديدم ، گفتند ديوانه است
دنيا را نگه داريد ، مي خواهم پياده شوم !

******************

زنده بودن را به بيداري بگذرانيم که سالها به اجبار خواهيم خفت

********************

انسان مجبور نيست حقايق را بگويد ولي مجبور است چيزي را که مي گويد

حقيقت داشته باشد

*************************

خدايا چگونه زندگي کردن را به من بياموز چگونه مردن را خود خواهم آموخت

************************

تهمت و دروغ"را دشمن سفارش ميدهد و منافق ميسازد و عوام فريب پخش ميکند

و عامي آن را ميپذيرد
***********************

خدايا شهرت مني را که ميخواهم باشم قرباني مني را که: ميخواهند باشم نکن .

**********************

"زماني مصاحبه گري از معلم صداقت و صميميت دکتر علي شريعتي پرسيد :
به نظر شما چه لباسي را به زن امروز بپوشانيم ؟
دکتر علي شريعتي در جواب گفتند : نميخواهد لباسي بدوزيد و بر تن زن امروز نمائيد .

فکر زن را اصلاح کنيد او خود تصميم ميگيرد که چه لباسي برازنده اوست"

************************

انسان به اندازه اي که به مرحله انسان بودن نزديک مي شود ،

احساس تنهايي بيشتري مي کند.
******************

انسان عبارت است از يک ترديد. يک نوسان دائمي. هر کسي يک سراسيمگي بلاتکليف است.

****************************

خداوندا من با تمام کوچکي ام, يک چيز از تو بيشتر دارم و آن هم خدايي است

که من دارم و تو نداري
****************************

هر کس بد ما به خلق گويد

ما چهره به دل نمي خراشيم

ما خوبي او به خلق گوييـم

تا هر دو دروغ گفته باشيـم !
*********************

هرگز از کسي که هميشه با من موافق بود ، چيزي ياد نگرفتم . . .
***********************

مادرم ميگفت عاشقي يک شب است و پشيماني هزار شب؛

هزار شب است پشيمانم که چرا يک شب عاشقي نکرده ام

***********************

گاه گاهي به يادت غزلي مي خوانم

تا نگويي که دلم غافل از آن عهد و وفاست

خوب رويان همه گر بادل من خوب شوند

خوبِ من، با همه خوبان, حساب توجداست!

***********************

يه مرداب براي بدست آوردن يه نيلوفر سالها ميخوابه تا آرامش نيلوفر به هم نخوره پس اگرکسي رو دوست داري براي داشتنش حتي شده سالها صبر کن

***********************

بزرگترين اقيانوس آرام است

آرام باش تا بزرگترين باشي

***********************

خوش به حال مسافركش هاي ميدان آزادي

هر روز آزادانه فرياد ميزنند : آزادي، آزادي....

زندگي يك سفر است

torabi58 — Sat, 13 Aug 2011 19:33:00 GMT

I always feel happy, you know why?
من هميشه خوشحالم، مي دانيد چرا؟

Because I don"t expect anything from anyone,
براي اينکه از هيچکس براي چيزي انتظاري ندارم،

Expectations always hurt .. Life is short .. So love your life ..
انتظارات هميشه صدمه زننده هستند .. زندگي کوتاه است .. پس به زندگي ات
عشق بورز ..

Be happy .. And keep smiling .. Just Live for yourself and ..
خوشحال باش .. و لبخند بزن .. فقط براي خودت زندگي کن و ..

Befor you speak » Listen
قبل از اينکه صحبت کني » گوش کن

Befor you write » Think
قبل از اينکه بنويسي » فکر کن

Befor you spend » Earn
قبل از اينکه خرج کني » درآمد داشته باش

Befor you pray » Forgive
قبل از اينکه دعا کني » ببخش

Befor you hurt » Feel
قبل از اينکه صدمه بزني » احساس کن

Befor you hate » Love
قبل از تنفر » عشق بورز
That"s Life … Feel it, Live it & Enjoy it.
زندگي اين است ... احساسش کن، زندگي کن و لذت ببر

حرمت اعتبار خود را
هرگز در ميدان مقايسه ي خويش با ديگران مشکن
که ما هر يک يگانه ايم
موجودي بي نظير و بي تشابه

و آرمانهاي خويش را
به مقياس معيارهاي ديگران بنياد مکن
تنها تو مي داني که "بهترين" در زندگانيت
چگونه معنا مي شود

از کنار آنچه با قلب تو نزديک است آسان مگذر
بر آنها چنگ درانداز، آنچنان که در زندگي خويش
که بي حضور آنان، زندگي مفهوم خود را از دست مي دهد

با دم زدن در هواي گذشته
و نگراني فرداهاي نيامده
انگشتانت فرو لغزد و آسان هدر شود

هر روز، همان روز را زندگي کن
و بدين سان تمامي عمر را به کمال زيسته اي

و هرگز اميد از کف مده
آنگاه که چيز ديگري
براي دادن در کف داري

همه چيز در همان لحظه اي به پايان مي رسد
که قدمهاي تو باز مي ايستد
و هراسي به خود را مده
از پذيرفتن اين حقيقت که
هنوز پله اي تا کمال فاصله باشد
تنها پيوند ميان ما
خط نازک همين فاصله است

برخيز و بي هراس خطر کن
در هر فرصتي بياويز
و هم بدينسان است که به مفهوم شجاعت
دست خواهي يافت

آنگاه که بگويي ديگر نخواهمش يافت
عشق را از زندگي خويش رانده اي
عشق چنان است که هر چه بيشتر ارزاني داري، سرشارتر شود
و هر گاه که آن را تنگ در مشت گيري، آسان تر از کف رود
پروازش ده تا که پايدار بماند

زندگي مسابقه نيست
زندگي يک سفر است
و تو آن مسافري باش
که در هر گامش
ترنم خوش لحظه ها جاريست

حرف منطقي جواب ندارد

torabi58 — Tue, 09 Aug 2011 20:11:00 GMT

ازکسانيکه از من مـــــــــــتنفرند سپاسگزارم. ، آنها مرا قويتر ميکنند.
از کسانيکه مرا دوســـــــــــــــــــــت دارند ممنونم،آنان قلب مرا بزرگتر ميکنند.
ازکسانيکه مرا ترک ميکنند متشـــــــــــــکرم،آنان بمن مي آموزند که هيچ چيز تا ابد ماندني نيست .
از کسانيکه با من مـــــيمانند سپاسگزارم، آنان بمن معناي دوست واقعي را نشان ميدهند.

شرح پريشاني

torabi58 — Thu, 28 Feb 2008 22:35:00 GMT

دوستان شرح پريشاني من گوش کنيد
داستان غم پنهاني من گوش کنيد
قصه بي سر و ساماني من گوش کنيد
گفت وگوي من و حيراني من گوش کنيد
شرح اين آتش جان سوز نگفتن تا کي
سوختم سوختم اين راز نهفتن تا کي

روزگاري من و دل ساکن کويي بوديم
ساکن کوي بت عربده‌جويي بوديم
عقل و دين باخته، ديوانه‌ي رويي بوديم
بسته‌ي سلسله‌ي سلسله مويي بوديم
کس در آن سلسله غير از من و دل بند نبود
يک گرفتار از اين جمله که هستند نبود

نرگس غمزه زنش اينهمه بيمار نداشت
سنبل پرشکنش هيچ گرفتار نداشت
اينهمه مشتري و گرمي بازار نداشت
يوسفي بود ولي هيچ خريدار نداشت
اول آن کس که خريدار شدش من بودم
باعث گرمي بازار شدش من بودم

چاره اينست و ندارم به از اين راي دگر
که دهم جاي دگر دل به دل‌آراي دگر
چشم خود فرش کنم زير کف پاي دگر
بر کف پاي دگر بوسه زنم جاي دگر
بعد از اين راي من اينست و همين خواهد بود
من بر اين هستم و البته چنين خواهدبود

پيش او يار نو و يار کهن هر دو يکي‌ست
حرمت مدعي و حرمت من هردو يکي‌ست
قول زاغ و غزل مرغ چمن هر دويکي‌ست
نغمه‌ي بلبل و غوغاي زغن هر دو يکي‌ست
اين ندانسته که قدر همه يکسان نبود
زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود

چون چنين است پي کار دگر باشم به
چند روزي پي دلدار دگر باشم به
عندليب گل رخسار دگر باشم به
مرغ خوش نغمه‌ي گلزار دگر باشم به
نوگلي کو که شوم بلبل دستان سازش
سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

آن که بر جانم از او دم به دم آزاري هست
مي‌توان يافت که بر دل ز منش ياري هست
از من و بندگي من اگر اشعاري هست
بفروشد که به هر گوشه خريداري هست
به وفاداري من نيست در اين شهر کسي
بنده‌اي همچو مرا هست خريدار بسي
مدتي در ره عشق تو دويديم بس است
راه سد باديه‌ي درد بريديم بس است
قدم از راه طلب باز کشيديم بس است
اول و آخر اين مرحله ديديم بس است
بعد از اين ما و سرکوي دل‌آراي دگر
با غزالي به غزلخواني و غوغاي دگر